نثیر
لغتنامه دهخدا
نثیر. [ ن َ ] (ع اِ) عطسه ٔ ستور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). || (ص ) منثور. (اقرب الموارد) (المنجد) :
سوزنی در سلک مدح خسرو دریادل آر
هرچه در دریای خاطر لؤلؤی داری نثیر.
|| (مص ) بینی افشاندن . (از منتهی الارب )(از ناظم الاطباء).
سوزنی در سلک مدح خسرو دریادل آر
هرچه در دریای خاطر لؤلؤی داری نثیر.
|| (مص ) بینی افشاندن . (از منتهی الارب )(از ناظم الاطباء).