ناورد گرفتن
لغتنامه دهخدا
ناورد گرفتن . [ وَ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) گردیدن . گشتن . جولان دادن :
وآن یاوگیان رایگان گرد
پیرامن او گرفته ناورد.
تو در غم جان من به صد درد
من گرد جهان گرفته ناورد.
|| پیکار کردن . مجازاً به معنی رقابت کردن :
چو لعلم با شکر ناورد گیرد
تو مرد آر آنگهی نامرد گیرد.
وآن یاوگیان رایگان گرد
پیرامن او گرفته ناورد.
تو در غم جان من به صد درد
من گرد جهان گرفته ناورد.
|| پیکار کردن . مجازاً به معنی رقابت کردن :
چو لعلم با شکر ناورد گیرد
تو مرد آر آنگهی نامرد گیرد.