ناصرآباد
لغتنامه دهخدا
ناصرآباد. [ ص ِ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل . در 10هزارگزی جنوب غربی بنجار و 3هزارگزی جاده ٔ شوسه ٔ زاهدان به زابل در جلگه گرمسیر معتدلی واقع است و 342 تن سکنه دارد، فارسی را به لهجه ٔ بلوچی تکلم می کنند. آبش از رودخانه ٔ هیرمند، محصولش غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و بافتن گلیم و کرباس است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ص 407).