26 فرهنگ

ناصرآباد

لغت‌نامه دهخدا

ناصرآباد. [ ص ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش شیب آب شهرستان زابل ، در 25هزارگزی شمال سکوهه و 7هزارگزی جاده ٔ شوسه ٔ زابل به زاهدان ، در جلگه گرم معتدلی واقع است و 450 تن سکنه دارد و فارسی را به لهجه بلوچی تکلم می کنند. آبش از رودخانه ٔ هیرمند است و محصولش غلات و لبنیات ، شغل مردمش زراعت و گله داری و صنعت دستی ایشان گلیم بافی و کرباس بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ص 407).