ناسفته گوهر مژگانی
لغتنامه دهخدا
ناسفته گوهر مژگانی . [ س ُ ت َ / ت ِ گ َ / گُو هََ رِ م ُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از اشک . (آنندراج ) :
دویدم پیش وگفتم خیر مقدم آنگه افشاندم
به پایش مشتی از ناسفته گوهرهای مژگانی .
دویدم پیش وگفتم خیر مقدم آنگه افشاندم
به پایش مشتی از ناسفته گوهرهای مژگانی .