مگس خوار
لغتنامه دهخدا
مگس خوار. [ م َ گ َ خوا / خا ] (نف مرکب ) مگس خورنده . مگس خور. که غذایش ردی و بی ارزش و پست است :
همه بازان این جهان پیرند
یا مگس خواریا ملخ گیرند.
|| مرغی که مگس خورد. مرغی که غذایش مگس است :
بچه ٔ بازی برو بر ساعد شاهان نشین
بر مگس خواران قولنجی رها کن آشیان .
|| (اِ مرکب ) مرغ مگس . رجوع به همین کلمه شود.
همه بازان این جهان پیرند
یا مگس خواریا ملخ گیرند.
|| مرغی که مگس خورد. مرغی که غذایش مگس است :
بچه ٔ بازی برو بر ساعد شاهان نشین
بر مگس خواران قولنجی رها کن آشیان .
|| (اِ مرکب ) مرغ مگس . رجوع به همین کلمه شود.