مظلوم کش
لغتنامه دهخدا
مظلوم کش . [ م َ ک ُ ] (نف مرکب ) ستمگر غداری که بر ضعیف و ستم رسیده و ناتوان تعدی کند واو را کشد. که ستم دیده و مظلوم را کشد :
از کمین سگشان سوی داود جست
حامی مظلوم کش ظالمتر است .
از کمین سگشان سوی داود جست
حامی مظلوم کش ظالمتر است .