مطرناک
لغتنامه دهخدا
مطرناک . [ م َ طَ ] (ص مرکب ) از: مطر عربی به معنی باران + «ناک » پساوند فارسی و سازنده ٔ صفت . باران زا. باران آور. باران وار :
خواجه چنان ابر بانگ دار و مطرناک
هست بقول و عمل همیشه مجرد.
خواجه چنان ابر بانگ دار و مطرناک
هست بقول و عمل همیشه مجرد.