مشتبه گشتن
لغتنامه دهخدا
مشتبه گشتن . [ م ُ ت َ ب ِه ْ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) مشتبه شدن :
جز در کمال و فضل نیابی محل
هرگز نگشت بر خودت این مشتبه .
و رجوع به مشتبه شدن شود.
جز در کمال و فضل نیابی محل
هرگز نگشت بر خودت این مشتبه .
و رجوع به مشتبه شدن شود.