مسبب الاسباب
لغتنامه دهخدا
مسبب الاسباب . [ م ُ س َب ْ ب ِ بُل ْ اَ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) سبب شونده ٔ علل و اسباب . || (اِخ ) خدای تعالی شأنه . (آنندراج ). یکی از اسماء صفات خدای تعالی تقدَّسَت ْ أسماؤه . نامی از نامهای صفات خدای تعالی :
چونکه از خیل دیو نگریزی
در حصار مسبب الاسباب .
وجود این جمله را علل و اسباب است متسلسل به سببی که مسبب الاسباب و واجب الوجود خوانند. (سندبادنامه ص 278).
چونکه از خیل دیو نگریزی
در حصار مسبب الاسباب .
وجود این جمله را علل و اسباب است متسلسل به سببی که مسبب الاسباب و واجب الوجود خوانند. (سندبادنامه ص 278).