مدیة
لغتنامه دهخدا
مدیة. [ م َدْ / م ُدْ / م ِدْ ی َ ] (ع اِ) دشنه . (منتهی الارب ). شفره . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (متن اللغة). سکین . (متن اللغة). ج ، مَدی ̍ ، مُدی ̍، مِدی ̍، مُدیات ، مُدَیات . || قبضه ٔ کمان . (منتهی الارب ): مدیةالقوس ؛ کبدها. (متن اللغة) (اقرب الموارد).