محمد
لغتنامه دهخدا
محمد. [ م ُ ح َم ْ م َ ] (اِخ ) ابن احمدبن سلیمان نوقانی ، مکنی به ابوعمر از ادبای سجستان است که مدتی در خراسان و ماوراءالنهر بسر برده و به سال 382 هَ . ق . درگذشته است . او راست : آداب المسافرین ، العتاب والاعتاب ، فضل الریاحین و اخبارالعشاق . (از الاعلام زرکلی ج 3 ص 847). و رجوع به ابوعمر نوقانی شود.