لطف اﷲ حکیم
لغتنامه دهخدا
لطف اﷲ حکیم . [ ل ُ فُل ْ لا هَِ ح َ ] (اِخ ) متخلص به لطف . در فن طبابت ماهر بود و این بیت او راست :
آنقدر محو تماشای جمالش گردیم
که خود از خاطر خود نیز فراموش شویم .
آنقدر محو تماشای جمالش گردیم
که خود از خاطر خود نیز فراموش شویم .