فراغت یافتن
لغتنامه دهخدا
فراغت یافتن . [ ف َ غ َ ت َ ] (مص مرکب ) پرداختن . به پایان رساندن . فراغ :
چو از گفتن فراغت یافت شاپور
دمش در مه گرفت و حیله در هور.
رجوع به فراغ و فراغت شود.
چو از گفتن فراغت یافت شاپور
دمش در مه گرفت و حیله در هور.
رجوع به فراغ و فراغت شود.