غایت اندیش
لغتنامه دهخدا
غایت اندیش . [ ی َ اَ ] (نف مرکب ) کسی که پایان و نهایت کار را درست بیند. مآل بین . عاقبت بین :
غایت اندیش بود و راه شناس
پارسائیش را نبود قیاس .
در آن شهر باشد تنی چند پیر
همه غایت اندیش و عبرت پذیر.
غایت اندیش بود و راه شناس
پارسائیش را نبود قیاس .
در آن شهر باشد تنی چند پیر
همه غایت اندیش و عبرت پذیر.