عهد گسستن
لغتنامه دهخدا
عهد گسستن . [ ع َ گ ُ س َس ْ ت َ ] (مص مرکب ) نقض عهد. عهد شکستن . پیمان شکنی . مقابل عهد بستن : عهدمحبت گسستن ؛ ترک همدمی و همنشینی کردن :
نگْسسته عهد صحبت می از هوای باران
آری همیشه باشد برق آشنای باران .
نگْسسته عهد صحبت می از هوای باران
آری همیشه باشد برق آشنای باران .