علی مصری

علی مصری . [ ع َ ی ِ م ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن حسن . مشهور به مصری و مکنی به ابوالحسن . واعظو فقیه و محدث بود. وی در سال 251 یا 257 هَ . ق . در سامراء متولد شد و به بغداد رفت و دیرزمانی نیز درمصر اقامت گزید سپس به بغداد بازگشت و در سال 337 یا 338 هَ . ق . درگذشت . او راست : 1- الاخلاص . 2- الصیام . 3- فضل الفقر علی الغنی . (از معجم المؤلفین از الفهرست ابن الندیم ج 1 ص 185 و تاریخ بغداد خطیب بغدادی ج 12 ص 75 و المنتظم ابن جوزی ج 6 ص 365 و شذرات الذهب ابن عماد ج 2 ص 347 و هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 679).