علی آباد
لغتنامه دهخدا
علی آباد. [ ع َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان برده سره ٔ بخش اشترینان شهرستان بروجرد واقع در شش هزارگزی باختر اشترینان و در کنار راه مالرو مگسان پائین به جعفرآباد. ناحیه ایست جلگه و دارای آب و هوای معتدل . سکنه ٔ آن 128 تن است . آب آن از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات است . اهالی به زراعت اشتغال دارند. راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).