عرفانلغتنامه دهخداعرفان . [ ع ِ رِف ْ فا ] (اِخ ) نام صاحب آن راعی و چوپان که در حق صاحب خود چنین گفته است :کفانی عرفان لکری و کفیته کلوء النجوم و النعاس معانقه .(از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).