عبدالرحمان
لغتنامه دهخدا
عبدالرحمان . [ ع َ دُرْ رَ ] (اِخ ) ابن احمدبن عبدالغفار الایجی معرف به عضدالدین ایجی عالم به اصول و معانی و عربیت و از اهل ایج فارس بود وی قضاوت یافت و شاگردان بزرگ تربیت کرد. از تألیفات اوست : مواقف در اصول دین . اشرف التواریخ . جواهرالکلام . مختصر المواقف . شرح مختصر ابن حاجب و فوائد الغیاثیه در معانی و بیان . وی به سال 756 هَ . ق . درگذشت . (ازالاعلام زرکلی ). و رجوع به روضات الجنات ص 430 شود.