طلای دوبتی
لغتنامه دهخدا
طلای دوبتی . [ طِ / طَ ی ِ دُ ب ُ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اشرفی که هر دو رو صورت داشته باشد. محمد رفیع واعظ قزوینی راست :
قبله ٔ طاعت این قوم طلای دوبتی است
طاق درهای خسان نائب محراب بود.
قبله ٔ طاعت این قوم طلای دوبتی است
طاق درهای خسان نائب محراب بود.