سنگ نمک
لغتنامه دهخدا
سنگ نمک . [ س َ گ ِ ن َ م َ ](ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نوعی از نمک که از کان برمی آید و به نمک سنگ شهرت دارد. (آنندراج ) :
بشور خاست ز دل نامه ٔ همیشه ٔ ما
مگر بسنگ نمک شد شکست شیشه ٔ ما.
ز سوز دل نبودهیچ کام خام مرا
پزد ز آتش سنگ نمک طعام مرا.
بشور خاست ز دل نامه ٔ همیشه ٔ ما
مگر بسنگ نمک شد شکست شیشه ٔ ما.
ز سوز دل نبودهیچ کام خام مرا
پزد ز آتش سنگ نمک طعام مرا.