سفالینه
لغتنامه دهخدا
سفالینه . [ س ُ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) آنچه از سفال بوده . (برهان ). فخار. (دهار) :
چو می در سفالینه ٔ می فروش
ز ریحان ریحانی آمد بجوش .
دهند آب ریحان فروشان دی
سفالینه خم را ز ریحان می .
خریدار در گرچه باشد بسی
سفالینه را هم ستاند کسی .
چو می در سفالینه ٔ می فروش
ز ریحان ریحانی آمد بجوش .
دهند آب ریحان فروشان دی
سفالینه خم را ز ریحان می .
خریدار در گرچه باشد بسی
سفالینه را هم ستاند کسی .