سر در شکم نهادن
لغتنامه دهخدا
سردر شکم نهادن . [ س َ دَ ش ِ ک َ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از پنهان شدن . (آنندراج ) :
زودش بسان استره سر در شکم نهاد
در عهد تو هر آنکه به مویی گزند کرد.
|| کنایه از کشتن :
به مویی که کرد از نکوئیش کم
نهادند حالی سرش در شکم .
زودش بسان استره سر در شکم نهاد
در عهد تو هر آنکه به مویی گزند کرد.
|| کنایه از کشتن :
به مویی که کرد از نکوئیش کم
نهادند حالی سرش در شکم .