ساحرة
لغتنامه دهخدا
ساحرة. [ ح ِ رَ ] (ع ص ، اِ) تأنیث ساحر. رجوع به ساحر شود. || زن جادوگر. (غیاث اللغات ) (آنندراج ) :
گیتی زنی است خوب و بداندیش و شوی جو
باعذب و فتنه ساز و بگفتار ساحره .
- ارض ساحرة ؛ سراب . (اقرب الموارد).
گیتی زنی است خوب و بداندیش و شوی جو
باعذب و فتنه ساز و بگفتار ساحره .
- ارض ساحرة ؛ سراب . (اقرب الموارد).