زبرقانلغتنامه دهخدازبرقان . [زِ رِ ] (اِخ ) ابن یسیربن عمرو. بواسطه ٔ زیدبن وهب از ابوذر روایت کند، و عوام بن حوشب از او حدیث دارد.(از کتاب الجرح و التعدیل ابوحاتم رازی ج 3 ص 611).