رکن الدین
لغتنامه دهخدا
رکن الدین . [ رُ نُدْ دی ] (اِخ ) قلج ارسلان چهارم ابن غیاث الدین کیخسروبن علاءالدین کیقباد از سلجوقیان آسیای صغیر (جلوس : 655 هَ . ق . وفات 666 هَ . ق .). (فرهنگ فارسی معین بخش اعلام ). رجوع به جهانگشای جوینی چ قزوینی ج 1 ص 205 و 212 شود.