رنةلغتنامه دهخدارنة. [ رَن ْ ن َ ] (ع اِ) آواز. (منتهی الارب ). صوت . (از اقرب الموارد). صوتی که از فرح یا حزن باشد. ج ، رَنّات . (از معجم متن اللغة). || آواز گریه در حلق بازگردانیده . (منتهی الارب ). || صدای کمان . (از اقرب الموارد از ثعالبی ).