دوگانگی
لغتنامه دهخدا
دوگانگی . [ دُن َ / ن ِ ] (حامص مرکب ، اِ مرکب ) تغایر. مغایرت . اختلاف . دوگونگی . مقابل یگانگی . مقابل وحدت :
بر سبوی دوگانگی زن سنگ
تا ز خمی برآیدت ده رنگ .
و رجوع به دوگانه شود.
بر سبوی دوگانگی زن سنگ
تا ز خمی برآیدت ده رنگ .
و رجوع به دوگانه شود.