خیری
لغتنامه دهخدا
خیری . (اِ) صفه . ایوان . طاق . رواق . (ناظم الاطباء) (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری ) :
روزیش خطر کردم و نانش بشکستم
بشکست مرا دست و برون کرد ز خیری .
خیری خانه گر خراب شده ست
غم مخور تا بخانه معمور است .
من ز خیری بتا بخانه شوم
که نه من لنگم و نه ره دور است .
روزیش خطر کردم و نانش بشکستم
بشکست مرا دست و برون کرد ز خیری .
خیری خانه گر خراب شده ست
غم مخور تا بخانه معمور است .
من ز خیری بتا بخانه شوم
که نه من لنگم و نه ره دور است .