خضر
لغتنامه دهخدا
خضر. [ خ ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی رازی حبلرودی . از عالمان اواخر قرن هشتم واوائل قرن نهم هجری و او راست : «تحقیق المتین فی شرح نهج المسترشدین » و «شرح کتاب الفصول فی الاصول » لنصیرالملة والدین محمدبن محمدبن حسن طوسی و نام آن «جامعالاصول فی شرح الفصول » است . (یادداشت بخط مؤلف ).