خرجانی
لغتنامه دهخدا
خرجانی . [ خ َ ] (اِخ ) محمدبن ابی نصر شجاع بن ابراهیم فتوانی حافظ، از مقیمان محله ٔ خرجان بود و بدین سبب او را خرجانی میگفتند. وی از ابومنصوربن سکردیه قاضی و تنی چند خبر شنید و بسیاری از وی خبر شنیدند. ولادتش بسال چهارصدوشصت واندی (هَ . ق .) اتفاق افتاد و مرگش بسال پانصدوسی واندی در اصفهان واقع شد. (از انساب سمعانی ).