خجندی

خجندی . [ خ ُ ج َ ] (اِخ ) یحیی بن الفضل الوراق خجندی ، مکنی به ابوبکر. از بزرگانی است که بجمع آثار پرداخت و از کثیری مردمان حدیث شنید و کتابی در شرح حال صحابه نگاشت . او از هارون بن سعید و سعیدبن هاشم و عبداﷲبن عبدالرحمن الدارمی و جز آنها روایت کرد و در رحله آمده که : جز آنها از قتیبةبن سعید و صالح بن مسمار و عبداﷲبن سلام و عبداﷲبن ابی عرابه نیز حدیث شنید و از او محمدبن حمدویه شاسئی و ابوسلمه احمدبن حاتم سمرقندی حدیث کردند. (از انساب سمعانی ).