حسنلغتنامه دهخداحسن . [ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن حسین بن حمکان بن جعفر خطیب دینارآبادی . مکنی به ابوعلی همدانی شافعی ، درگذشته ٔ 405 هَ . ق . او راست : «الواضح النفیس » در مناقب امام شافعی . (هدیة العارفین ج 1 ص 274).