25 فرهنگ

حارث

لغت‌نامه دهخدا

حارث . [ رِ ] (اِخ ) ابن عمروبن غزیه بن ثعلبةبن خنسأبن مبذول بن عمروبن غنم بن مازن بن تیم اﷲبن ثعلبةبن عمروبن الخزرج الانصاری الخزرجی المدنی . او را در شمار انصار آرند. حارث برادر حجاج و عبدالرحمن و سعید، فرزندان عمرو، هستند. ابوعمر حارث را با حارث بن غزیه که از پیغمبر (ص ) روایت کند، یکی داند. ابن قانع حارث را ترجمه ٔ حالی نوشته است و در این ترجمه حدیثی از حارث بن غزیه آرد و آن دو را یکی داند. رجوع به کتاب الاصابة چ مصر سنه ٔ 1323 ج 1 ص 298 و استیعاب چ حیدرآباد ج 1 ص 112 شود.