جهاندیده
لغتنامه دهخدا
جهاندیده . [ ج َ دی دَ / دِ ] (ص مرکب ) آنکه بسیار در اقطار عالم سفر کرده . سیاحت کننده و جهانگرد. مسافر. (برهان ). سیاح . (انجمن آرای ناصری ). || مجرب .آزموده . کارکشته . تجربه کار. (آنندراج ) :
درست است گفتار فرزانگان
جهاندیده و پاک دانندگان .
گر از بنده لغوی شنیدی مرنج
جهاندیده بسیار گوید دروغ .
درست است گفتار فرزانگان
جهاندیده و پاک دانندگان .
گر از بنده لغوی شنیدی مرنج
جهاندیده بسیار گوید دروغ .