جبیلی
لغتنامه دهخدا
جبیلی . [ ج ُ ب َ ] (اِخ ) اسماعیل بن خضربن حسان ، مکنی به ابوسلیمان . محدث است . وی از اسرائیل بن روح و سویدبن عبدالعزیز و عمربن هاشم بیروتی و محمدبن یوسف فریایی و محمدبن شعیب بن سابور و حمزةبن ربیعة و محمدبن فدیک بن اسماعیل قیسرانی و عبیدبن حیان و محمدبن المبارک الصوری روایت کند. و ابوبکر عبداﷲبن محمدبن زیاد نیشابوری و عبدالرحمان بن ابی حاتم رازی از او روایت دارند. او بسال 264 هَ . ق . درگذشته است . (از معجم البلدان ).