تقصیر نمودن
لغتنامه دهخدا
تقصیر نمودن . [ ت َ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کوتاهی نمودن . قصور ورزیدن :
با تو ندهد دل که جفایی کنم از بیش
هرچند بخدمت در، تقصیر نمایی .
و رجوع به تقصیر ودیگر ترکیبهای آن شود.
با تو ندهد دل که جفایی کنم از بیش
هرچند بخدمت در، تقصیر نمایی .
و رجوع به تقصیر ودیگر ترکیبهای آن شود.