تفرج زدن
لغتنامه دهخدا
تفرج زدن . [ ت َ ف َرْ رُ زَ دَ ] (مص مرکب ) تفرج کردن . (آنندراج ) :
دانا که زد تفرج این چرخ حقه باز
هنگامه بازچید و در جستجو ببست .
رجوع به تفرج و دیگر ترکیب های آن شود.
دانا که زد تفرج این چرخ حقه باز
هنگامه بازچید و در جستجو ببست .
رجوع به تفرج و دیگر ترکیب های آن شود.