26 فرهنگ

تبعیدی

لغت‌نامه دهخدا

تبعیدی . [ ت َ ] (ص نسبی ) کسی که بحکم مراجع قانونی نفی بلدشده باشد یا آنکه بسکونت در محلی خاص محکوم گردد.