بینه
لغتنامه دهخدا
بینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) جامه کن حمام . (آنندراج ). آنجائی از حمام که در آن رخت میکنند. (ناظم الاطباء). (با هاء غیرملفوظ) رخت کن حمام . آنجای از حمام که استحمام کننده جامه های خود در آنجای نهد. سربینه . رخت کن . مسلخ . بنه . (یادداشت مؤلف ) :
چو دهلیز تفنگ آن تنگ بینه
رهی باریک تا پای خزینه .
- بینه ٔ حمام ؛ جامه کن گرمابه . مسلخ حمام : که تشریف نو پوشند یا در مجلس سور یا عروسی یا بینه ٔ حمام . (نظام قاری ص 140).
چو دهلیز تفنگ آن تنگ بینه
رهی باریک تا پای خزینه .
- بینه ٔ حمام ؛ جامه کن گرمابه . مسلخ حمام : که تشریف نو پوشند یا در مجلس سور یا عروسی یا بینه ٔ حمام . (نظام قاری ص 140).