بیت القصیده
لغتنامه دهخدا
بیت القصیده . [ ب َ تُل ْ ق َ دَ ] (ع اِ مرکب ) شاه بیت . بیت القصیده آنست که نخست شاعر را معنی در خاطر آید و آنرا نظم کند و بناء قصیده بر آن نهد و ممکن باشد که در قصیده بهتر از آن بیت بسیار افتد و عامه شعراء بیت القصیده آنرا خوانند که بهترین ابیات قصیده بوده . (المعجم فی معاییر اشعار العجم ). بیت الغزل و بیت القصیده ، بیتی که از جمیع ابیات هر دو قسم ، لفظاً ومعناً دل پسند و مطبوع باشد. (آنندراج ) :
بر دو لعل آن دو عنبرین مصرع
هست بیت القصیده ای خط تو.
رجوع به بیت الغزل شود.
بر دو لعل آن دو عنبرین مصرع
هست بیت القصیده ای خط تو.
رجوع به بیت الغزل شود.