بلخی

بلخی . [ ب َ ] (اِخ ) محمدبن فضل بن عباس بلخی ،مکنی به ابوعبداﷲ. از صوفیان مشهور و مشایخ بزرگ خراسان در قرن سوم و چهارم هجری است . وی از بلخ رانده شد و در سمرقند سکنی گزید و بسال 319 هَ . ق . در آنجا درگذشت . او را سخنان حکیمانه ایست . (از الاعلام زرکلی ج 7 ص 221 بنقل از طبقات الصوفیة و حلیة الاولیاء).