برزه گاو
لغتنامه دهخدا
برزه گاو. [ ب َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) گاو زراعت را گویند و آن گاوی است که بدان زمین را شیار کنند. (برهان ) (آنندراج ). گاوی که بدان جفت رانند و زراعت کنند. (شرفنامه ٔ منیری ) :
برزه گاوی است کو خورد ناچار
برتخمی که خود کند شدیار.
ورزاو. (یادداشت مؤلف ).
برزه گاوی است کو خورد ناچار
برتخمی که خود کند شدیار.
ورزاو. (یادداشت مؤلف ).