بدخوانلغتنامه دهخدابدخوان . [ ب َ خوا / خا ] (ن مف مرکب ) خطی که خوب خوانده نشود. (آنندراج ) : جوهر از تیغ زبان شد ریخت تا دندان مراگفتگو شد همچو سطر بی نقط بدخوان مرا.محمدرفیع واعظ (از آنندراج ).