باقو
لغتنامه دهخدا
باقو. (اِخ ) مریخ را گویند. (آنندراج ). ستاره ٔ مریخ . (ناظم الاطباء). نام یکی از منازل مریخ است . (فرهنگ شعوری ج 1 ص 188) :
گر شرح دهد تیر فلک منصب کلکش
بی آب شود خنجر بهرام به باقو.
گر شرح دهد تیر فلک منصب کلکش
بی آب شود خنجر بهرام به باقو.