امارت دادن
لغتنامه دهخدا
امارت دادن . [ اِ رَ دَ ] (مص مرکب ) به امیری گماشتن . امیر کردن . فرمانروایی دادن . حکومت دادن . تعمیل . امیر کردن کسی را و مستولی گردانیدن بر قومی :
بداده ایم امارت ترا و درخور تست
سپرده ایم بتو هند و مر تو راست سزا.
بداده ایم امارت ترا و درخور تست
سپرده ایم بتو هند و مر تو راست سزا.