الطا
لغتنامه دهخدا
الطا. [ اَ ] (اِخ ) نام جایی است . بحتری گوید :
ان شعری سار فی کل بلد
و اشتهی رقته کل احد،
اهل فرغانة قد غنوا به
و قری السوس و ألطا و سدد.
ان شعری سار فی کل بلد
و اشتهی رقته کل احد،
اهل فرغانة قد غنوا به
و قری السوس و ألطا و سدد.