اعظم
لغتنامه دهخدا
اعظم . [ اَ ظَ ] (اِخ ) علی قلیخان . از شعرای عصر صفوی و از بزرگان امرای شاه عباس بوده و دیوان مرتبی داشته است . این بیت از اوست :
گر فلک رابمن سر جنگ است
عرصه پیدا کند جهان تنگ است .
گر فلک رابمن سر جنگ است
عرصه پیدا کند جهان تنگ است .