اشرف
لغتنامه دهخدا
اشرف . [ اَ رَ ] (اِخ ) صلاح الدین خلیل . نهمین سلطان ممالیک بحری مصر بود که از 648 تا 792 هَ . ق . / 1250 تا 1390 م . در مصر سلطنت کردند صلاح الدین در سال 689 هَ . ق . / 1290 م . به سلطنت رسید. (طبقات سلاطین اسلام ص 71). و صاحب قاموس الاعلام آرد: ملک ، صلاح الدین خلیل بن قلاوون در تاریخ 689 پس از مرگ سلطان قلاوون بتخت پدر جلوس کرد و بر طبق مسلک وی عساکر منظم و مکملی تشکیل داد و به اهل صلیب هجوم آورد و مرکز ایشان عکا را فتح و تخریب کرد و نیز صیدا، صور، حیفا و دیگر سواحل شام را از چنگ فرنگان بدر آورد و قلعه های ایشان با خاک یکسان کرد و مرعش و برخی از جاهای دیگر را که در دست ارامنه بود، مستخلص ساخت و در عرض حکومت سه ساله ٔ خویش به اینهمه جنگها و کارهای نمایان دست یازید و در سنه ٔ 693 در مصر در اثنای شکار برخی از امرایش وی را شهید کردند و در این حال از 30 سال بیشتر نداشت . و رجوع به صلاح الدین و حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 258 شود.